و بىايمان از دنيا برود . ( 1 ) 82 - در تفسير قول خدا جل و عز ( 81 سوره بقره ) : « آرى هر كه بد كردارى كند و گناهش او را فرا گيرد » فرمود : وقتى انكار كند امامت امير المؤمنين ( ع ) را « پس آنان اصحاب دوزخند و هم در آن جاويد بمانند » . ( 2 ) 83 - ابو عبيده حذاء گويد : از امام باقر ( ع ) پرسيدم از استطاعت و گفتار مردم در بارهء آن شروع به پاسخ كرد و اين آيه را خواند ( 118 سوره هود ) « هميشه اختلاف دارند جز آنكه خدايش ترحم كند و براى آن ، آنها را آفريده » اى ابا عبيده ، مردم در رسيدن به حق مختلفند و همه هلاكند ، گويد : گفتم : قول او : « جز آنكه ترحم كند » . فرمود : آنان شيعه‌هاى ما باشند كه براى رحمت خود آفريده و همين معنى قول او است كه : « براى آن ، آنها را آفريدستشان » مى فرمايد : آنها را آفريد براى فرمانبرى از امام رحمت كه مىفرمايد ( 156 سوره اعراف ) : « و رحمت من فرا گرفته هر چيزى را » مىفرمايد : علم امام است كه چون از علم او است هر چيزى را فرا گرفته است كه آنان شيعهء ما هستند . سپس خدا فرموده است : « محققاً بنويسيم آن رحمت خود را براى آن كسانى كه پرهيز كنند » يعنى از ولايت و پيروى غير امام حق و از طاعت او سپس فرموده است ( 157 سوره اعراف ) : « دريابند او را نوشته در نزد خودشان در كتاب تورات و انجيل ( مقصود پيغمبر ( ص ) است و وصى او و قائم ( ع ) فرمان دهد آنها را به معروف ( وقتى ظهور كرد ) و نهى كند آنها را از منكر ( منكر انكار فضل امام است و دانسته آن را رد كردن ) و حلال كند بر ايشان طيبات را ( يعنى فرا گرفتن علم را